మంత్ర నగరి సరిహద్దులను చెరిపేసే పనిలో ఉన్న ఇంకొకడు

నల్ల రేగడి 'నే'ల కంటి కాటుక దిద్దింది
నీరెండ పాదాల పసుపు పూసింది
మలిసంజె గన్నేరు సిగలోన రాలింది
జనుల కనులను తెరచి ఎల్లమ్మ నవ్వింది.
నవ్వితే నా తల్లి నందివర్ధనమే
శివమెత్తి ఆడితే నా తల్లి మహిష మర్ధనమే!
--------------యాగ్ని
(యాజ్ఞవల్క్య అనబడే ఒక ఇంకొకడు)

ఈ కవి ని ఎక్కడ పెట్టాలి ....యెవరి మధ్యలో?

ఇంకొకడు ...ప్రపంచమ్ నచ్చనివాడు......
పరిహసించేవాడు....
వెటకరించీ.....
వెక్కిరించీ.....
అలిసిపోయే వాడు
మాయ మాటల మూటల వెంటబడని వాడు
లేస్తూనే ఎవరన్న 'స్పందిన్చారా'? అనెడిగే పాపం పసివాడు
లేకపోతే కోపం గా  చూసేవాడు, మరు క్షణమే కోపాన్ని జాలి గా చూసేవాడు
మంత్ర నగరి సరిహద్దులను చెరిపేసే పనిలో ఉన్న ఇంకొకడు
ఇంకొకడు ...ప్రపంచమ్ నచ్చనివాడు......

For a similarity and a Variety

Similarities unite us and 
In ‘variety ‘we depart.
I run behind her 
She is as older as I am 
She too runs relentlessly for something which I do not know.
Entangled we are in a run to find each other
I am for her 
She is to find her choice ….
We neither stopped each other 
Nor assisted each other to find, to locate, to know and to settle with some idea(s)
May be we both do not like that very idea of knowing each other
Because we both are a similarity and a variety to each other.
I run behind her
She runs behind something.
If we finally unite
We change the history.
If we finally depart
We make history of co-existence
By our difference,
And our agreement for disagreement
We make history of co-existence
As a benign beginning
Delivered to dream together separately
For a similarity and a Variety ……

పిల్లలు

అన్ని కష్టాలు, నష్టాలు, అప్పులు, తిప్పలు దూరమయిపోవు
ఆ పసి మనసుల అమాయకపు నవ్వుల ఊయలలో ....
అన్ని అబద్దపు కేకలు ఆవిరయిపోవు
ఆ వింత ప్రశ్నార్తుల జోల లో ......

మానవాళికన్తా అలాంటి అవకాశం లేని ఈ క్రూర నిశి కేళి లో
ఆ వ్యక్థావ్యక్థ వ్యాకరణాన్ని అర్థం చేసుకోండి ప్లీజ్ ......
మన తోకలను తగిలించవద్దు .....
మనలానే ఆలోచించమని శాశించవద్దు
మంచి చెడులు మాత్రం చెబుదాం ....

క్రూరత్వపు మరకలు ఆ దేహాల ఫై వేయకండి
ప్రపంచం ఫై మీ కక్షనంతా, ప్రతాపాన్నంతా ఆ చిరు దివ్వెల ఫై చూపొద్దు
ఆ లేత ముని వేళ్ల స్పర్శను అమృతం లా స్వీకరించండి ప్లీజ్ ........
అన్ని పసి హృదయాలను మనుషులుగా ఎదగనివ్వండి ప్లీజ్ .....

ఎందుకంటె
పొడుస్తున పొద్దులు
విరుస్తున్న నవ్వులు
పురివిప్పే మయురాలు
మన మర జీవితపు మనిషితనానికి నిదర్శనాలు

స్మృతి సంధ్య

ఈ గోధూళి వేళ ను కూడా
మనం పోగొట్టుకున్నాం
నీలపు రాత్రి
ఈ లోకం మీదికి రాలిపడుతున్నప్పుడు
మనిద్దరం చేయి చేయీ కలిపి
ఈ సాయంత్రం నడచిపోవడం ఎవరూ చూడలేదు.
కిటికీ లోంచి
దూరంగా పర్వత శిఖరాల పైన
ఆస్తమ సూర్యుడి  అరుణారుణ  రాతోస్తవం చూసాను.
కొన్నిసార్లు
ఆకాశం లో ఒక సూర్య శకలం
నా అరచేతిలోని రాగి నాణెం లా
కణ కణ మండడమూ చూసాను.
నేనేమి పోగొట్టుకున్నానో
నీకు బాగా తెలుసు
అందుకే
ఆ దుఖం లో
ఉద్విగ్న హృదయం తో
నిన్ను గుర్తుచేసుకున్నాను

(A free translation of Pablo Neruda's 'clenched soul' in Telugu) 

మంచు బిందువుల జంట

మంచు బిందువుల  జంట ఒకటి
నా వైపు చూసి నవ్విపొయిన్దీవేళ!
ఏమయి పోయాం  మనం ......

చీకట్లో శోకిస్తున్న సంద్రపు  తీరమూ...... కెరటం లా
ఏకాంత వనవసపు చిరునామాల్లా 'మసలు'తున్నాం మనం వేర్వేరుగా!

ఎన్నో కంచల్ని సుతారం గా కప్పుకున్న మౌనం
మౌనమూ భాష గా వెలసిల్లె వనవాసపు ద్వారం !

మనం...
   ఒకరంటే ఒకరికి తెలిసిన దూరం
    ప్రపంచానికొక పరిహాసం!

మనకు మాత్రం
విడి విడి గా వేసారుతున్న  ...మంచుబిందువుల్లాంటి జంట మనం ...

Pibare raama rasam............rasane.............

ఈ రోజు రాత్రికి
    రొజువారీ నిరాశలన్నీ మూటగట్టి
ఓ చిటారు కొమ్మ అంచున దాచిపెట్టాలి!

48 గంటల తర్వాత తొలిఝాము  అనివార్యం గా
ఆ అవమానాల, అనుమానాల మూట నెత్తుకొని మెల్లగా దిగి.............
సామానులన్నీ సరిచూసుకొని ...
మోసుకొని మళ్లీ బయలుదేరాలి!

కాని తొలిఝాము లేవడానికి, కిందికి తేవడానికి, మళ్లీ మోయడానికి
దైర్యం కావాలే?

ఆ దైర్యం ఈ 48 గంటల్లో సమకూర్చుకోవాలి!
అర్థం చేసుకూరూ..............................

అవును అర్థం కాలేదు ఎలా?

అయితే అర్థం చేసుకో  ఇలా................

ఎంత ఎంజాయ్ చేస్తాం?
 పని కూడా చేయాలి కదా?
కనీసం రోజులో 10 గంటలు పని చెయ్యకుండా ఎమ్చేయ్యగలం?
ఏం చెయ్యకుండా ఏమయినా ఎందుకొస్తుంది?
వీకెండ్ ల లైఫ్ ఉంటే డిసిప్లిన్ ఉండదు.............

సదరు జ్ఞానం ఆర్జించాలి.............గ్రహించాలి.............పంచాలి.............పెంచాలి..........

ఎందుకంటే.................
48 గంటల తరువాత పాంచాలి జీవితం మళ్లీ మొదలుపెట్టాలి
రొమాంటిక్ గా రోదిస్తూ.........
అనివార్యం గా సహిస్తూ.......
క్షణాలను లెక్కిస్తూ............

ఈ రోజు రాత్రికి
    రొజువారీ నిరాశలన్నీ మూటగట్టి
ఓ చిటారు కొమ్మ అంచున దాచిపెట్టాలి!

ఒక స్వప్నం

కొంత దూరం ప్రయాణించాక
కొన్ని మజిలీలు దాటాక
కొన్ని ప్రశ్నల, సమాధానాల తరువాత
ఒక నిశ్యబ్ధం ఆవహిస్తుంది
పలుకుల రాతలసారమంతా దగ్ధమౌతున్న సందర్భం లా వెన్నాడి వేధిస్తుంది
ఐనా ఒక ఆశ... ఒక 'చెలి'మ ఊరిస్తుంది...........